top

1. Topluluk, kalabalık, küme: -top bûn toplanmak, bir araya gelmek; -top kirin toplamak, biriktirmek.

ÖrneklerMînak

1. 1

   Top (oyun topu, yuvarlak küre)

   Zarokên taxê li meydanê bi topa hewşê bi kêf dileyzin.

   Mahallenin çocukları meydanda topla neşeyle oynuyorlar.

2. 2

   savaş topu (namlulu ağır silah).

   Dengê topa cejnê li seranserê bajêr hate bihîstin.

   Bayram topunun sesi bütün şehirde duyuldu.