toq
تۆقKökenKok< Ar. ṭawq
- 1
Halka, çember
Toq û zincîrên hesinî ji dest û stûyê girtiyan vekirin.
Tutsakların ellerindeki ve boyunlarındaki demir halkaları ve zincirleri çözdüler.
- 2
gerdanlık, kolye, boyun halkası: toq û benî gümüş paralı kadın gerdanlığı.
Bûkê toqê zêr li stûyê xwe kiribû.
Gelin boynuna altın gerdanlığını takmıştı.