toxim
تۆخمKökenKok< Far. toxm
- 1
Tohum, dane
Bavê min her sal ji bajêr toximê bacanan dikire.
Babam her yıl şehirden domates tohumu alır.
- 2
soy, sülale, asıl, köken: toximê min benim soyum.
Toximê vî hespî ji hespên erebî yên resen tê.
Bu atın soyu safkan Arap atlarından gelir.