Ferheng

tund

توند
KökenKokkrş. Far. tond
  1. 1

    Sert, şiddetli: bayekî tund sert bir rüzgâr

    Duh şev bayekî tund rabû, dara li ber derî şikest.

    Dün gece sert bir rüzgâr çıktı, kapının önündeki ağaç kırıldı.

  2. 2

    haşin, titiz, öfkeli

    Mirovekî tund û tebîet nexoş bû, lê di karê xwe de durist bû.

    Sert ve geçimsiz mizaçlı bir adamdı, lakin işinde dürüsttü.

  3. 3

    sıkı, berk.

    Girêkê tund girêde, nexwe bar dikeve.

    Düğümü sıkı bağla, yoksa yük düşer.

EşanlamlıHevwatedir