tîrhavêj

تیرهاڤێژ

er. & diş.(-î / -ê)

KökenKokyapım: tîr + havêj-

ÖrneklerMînak

Tîrhavêjê zîrek sêva li ser darê ji dûr ve xist.

Yetenekli kemankeş ağaçtaki elmayı uzaktan vurdu.