welidîn

وەلدین

f. gçsz.(-welid-)

KökenKok< Ar. walada

1
f. gçsz. doğmak, dünyaya gelmek: -ji dayik bûn
Zarok di bin banê xaniyê axîn ê kevnar de ji nû ve welidî.
Çocuk o kadim toprak evin çatısı altında yeniden dünyaya geldi.
2
doğurmak, evlat dünyaya getirmek (kadınlar için kullanılır):
Pey wira Meyanê diwelide, Ûsivê nevîa tîne
Ondan sonra Meyane doğum yapar, peygamber Yusuf'u dünyaya getirir.
Hevala min dê meha bê biwelide; em hemû li benda pitikê ne.
Arkadaşım gelecek ay doğum yapacak; hepimiz bebeği bekliyoruz.