xalifîn

خالفین

f. gçsz.(-xalif-)

KökenKok< Ar. ḫalafa

Yolunu şaşırmak, sapmak, geride kalmak, kaybolmak:
Fêrîk lawo, miqatî Sûsîkê be... dibe biweste, paşda bimîne, bixalife.
Ferik oğlum, Susik'e sahip çık... yorulabilir, geride kalabilir, yolunu kaybedebilir.

ÖrneklerMînak

Fêrîk lawo, miqatî pez be, nekeve rêya şaş û nexalife li ber newalê.

Ferik oğul, davara dikkat et; yanlış yola sapıp vadide yolunu şaşırma.