xanman
خانمانKökenKok< Far. xānmān
- 1
Meskenler, konaklar, mülk:
Borî bimbareke kûçe kûçe Memê digerîne, der xanmanê Qeretajdînva derîne
Mübarek Bor, Mem'i sokak sokak gezdirir, Karatajdin'in konağının önüne çıkarır;
Mem û Zînê xanmanên xwe li wir ava kirin.
Mem ile Zîn meskenlerini orada kurdular.
- 2
ev bark, ocak, aile, hane halkı.
Bapîrê min, gava kêfa wî dihat, digot: "Xwedê xanmanê te ava bike, lawo!"
Dedem, keyfi yerine geldiğinde "Allah ocağını şen etsin, oğlum!" derdi.