xayîn

خایین

er. & diş. & sf.(-î / -ê)

KökenKok< Ar. ḫāʾin

Hain, hıyanet eden, dönek, güvenilmez:
EşanlamlıHevwatebêbext destkîs mixenet neyarhez
hevalê xayîn di roja teng de pişta xwe da me
hain arkadaş zor günde bize sırt çevirdi

ÖrneklerMînak

Di dawiya fîlm de diyar dibe ku hevalê wî yê nêzîk xayînek e.

Filmin sonunda, yakın arkadaşının bir hain olduğu ortaya çıkıyor.