xerîb
غەریبKökenKok< Ar. ġarīb
- 1
Yabancı, el, yabancı kimse
Ez li vî bajarî xerîb im û kesek min di nav vê qerebalixê de nas nake.
Ben bu şehirde yabancıyım ve bu kalabalığın içinde kimse beni tanımaz.
- 2
garip, kimsesiz, gurbette olan kimse
Xerîbek şeva berfê li ber deriyê me mabû; kalikê min ew anî hundir û nan dayê.
Karlı bir gecede garip bir yolcu kapımızın önünde kalmıştı; dedem onu içeri alıp yemek verdi.
- 3
sf.SıfatRengdêr garip, tuhaf, acayip, alışılmadık.
Îro dengekî xerîb ji motora erebeyê tê.
Bugün arabanın motorundan tuhaf bir ses geliyor.