xopan

خۆپان

er. & sf.(-î)

KökenKokkrş. Erm. xopan

1
er. virane, harabe, ıssız ve terk edilmiş yer:
Çûme Bedlîsê, xopanê di kortê da / hatim Bedlîsê, xopanê di kortê da (Ah)
Bitlis'e gittim, çukurda bir virane / Bitlis'e geldim, çukurda bir virane (ağıt);
Çûme Bedlîsê, xopanê di kortê de ciyê qelayên kevnar e.
Bitlis'e gittim; o çukurdaki virane kadim kalelerin yeridir.
2
sf. yıkık, harap, metruk, viran: Cezîra xopan viran Cizre
Xaniyê me yê li gund niha xopan e; kes tê de najî.
Köydeki evimiz şimdi harap; içinde kimse yaşamıyor.
3
lanet, melun, kahrolasıca.
Ev erebeya xopan dîsa di rê de ma!
Bu kahrolası araba yine yolda kaldı!