xuşîn

خوشین

f. gçsz. & diş.(-xuş-)

KökenKokyansımadengdayî

1
f. gçsz. hışırdamak, hışırtı çıkarmak; su gibi çağıldamak
Pelên daran bi sira bayê sibehê yekser dixuşîn û ahengek çêdikir.
Ağaçların yaprakları sabah yelinin esintisiyle hep birden hışırdıyor ve bir ahenk yaratıyordu.
2
sürünmek, hışırdayarak kaymak (yılan için)
Marek di nav giya de xuşî û winda bû.
Bir yılan otların arasında hışırdayarak kaydı ve kayboldu.
3
diş. hışırtı, çağıltı: xuşîna daran ağaçların hışırtısı; xuşîna giya çimenlerin hışırtısı.
Bi şev xuşîna çem dihat guhê me.
Gece nehrin çağıltısı kulağımıza geliyordu.