xwe

1. Kendi, kendisi, kendim, kendin, kendimiz, kendiniz, kendileri (dönüşlü zamir); -bi xwe bizzat, kendi kendine: -ji xwe zaten, elbette, esasen: -ya xwe ketin yaşlanmak, ihtiyarlamak:

   Min birayê xwe dît

   Kardeşimi gördüm;

   Ez bawer nakim, ku ewî bi xwe fehm kiribe

   Bunu kendi başına anlamış olabileceğine inanmıyorum;

   Ji xwe wisa ye

   Zaten öyledir;

   Ez û diya teva îdî ya xwe ketine

   Annenle ben artık yaşlandık.

ÖrneklerMînak