Ferheng

xweşikayî

خوەشکایی
KökenKokyapım: xweşik + -ayî
  1. Güzellik, çekicilik, alımlılık hâli; letafet, estetik zarafet.

    Bkz.Binêrebedewî

ÖrneklerMînak

Xweşikahiya rûyê wê di tariya şevê de mîna heyvê dida der.

Yüzünün zarafeti gecenin karanlığında ay gibi parlıyordu.

Xweşikahiya xwezaya çiyayî di helbestan de cih girt.

Dağ doğasının güzelliği şiirlerde yer aldı.