Ferheng

yemîn

یەمین
KökenKok< Ar. yamīn
  1. Ant, yemin, ahit.

    Bkz.Binêresond

ÖrneklerMînak

Şahid di dadgehê de bi heqîqetê yemîna xwe anî cih.

Tanık mahkemede hakikat üzerine yeminini yerine getirdi.