yeqîn

یەقین

sf. & zf. & diş.(-ê)ayrıcaherwiha: êqîn

KökenKok< Ar. yaqīn

1
sf. & zf. kesin, şüphesiz, muhakkak; -yeqîn kirin a) emin olmak, kesinleştirmek; b) ikna etmek
Ewê yeqîn îro bê û mizgîniya serkeftinê ji me re bîne.
O şüphesiz bugün gelecek ve bize zafer müjdesini getirecektir.
2
diş. kesin inanç, kanaat, yakin.
Yeqîna min ew e ku ew ê vegere; ew ne kesekî wisa ye ku dev ji malbata xwe berde.
Kanaatim şu ki geri dönecek; ailesini bırakacak biri değil.

ÖrneklerMînak

Ez êqîn im ku wê rojekê ev zilm û zordarî bi dawî bibe.

Eminim ve şüphem yoktur ki bir gün bu zulüm ve baskı son bulacaktır.