zehf

زەهف

sf. & zf.

KökenKokköken belirsizkoka nediyar

1
sf. çok, pek çok: zehf caran birçok kez; -zehftir daha çok
Berê em zehf caran diçûn bajêr; îsal qet neçûn.
Eskiden şehre pek çok kez giderdik; bu yıl hiç gitmedik.
2
bol, mebzul
Îsal li baxçeyê me bacan zehf e; ji cîranan re jî bibe.
Bu yıl bahçemizde domates bol; komşulara da götür.
3
zf. çok, gayet
EşanlamlıHevwateqewî
Qîzik zehf belengaz dibe
Kızcağız çok zavallı duruma düşer.
Jinê jî zanibû, wekî Ûsibî zehf aqil e û zû fêhm dike.
Kadın da bilmekteydi ki Yusuf pek akıllıdır ve meseleyi çabucak kavrar.