zibil
زبلKökenKok< Ar. zibl
- 1
Gübre, hayvan fışkısı, tezek tozu: -zibilê heywanan hayvan gübresi
Cotkaran zibila heywanan li ser zeviyê reşand da ku berhem zêde bibe.
Çiftçiler ürün bereketli olsun diye tarlaya hayvan gübresi saçtılar.
- 2
süprüntü döküntüsü, kentsel atık.
Bkz.BinêregilêşZibilê derxe derve; erebeya şaredariyê hat.
Çöpü dışarı çıkar; belediyenin arabası geldi.