sil

1. 1

   Küskün, dargın, gücenmiş: -sil bûn küsmek, gücenmek -sil kirin küstürmek, incitmek

   Melayî weku ev xebera ji jinê seh kirî, xwe sil kir û ji malê derket.

   Molla kadından bu sözü duyunca küstü ve evden çıktı.

2. 2

   ürkek, yabani, insandan kaçan (kuş, hayvan).

   Hespê me yê ciwan hê sil e; nahêle kes nêzîkî wî bibe.

   Genç atımız hâlâ ürkek; kimsenin yanına yaklaşmasına izin vermiyor.

1. Gübre, hayvan dışkısı.

ÖrneklerMînak