êtîm

ئێتیم

er. & diş.(-î / -ê)ayrıcaherwiha: eytîm, hêtîm

KökenKok< Ar. yatīm

Yetim, babasız kalmış çocuk; kimsesiz çocuk:
Xan êtîm e derodero
Han sokaklara düşmüş bir yetimdir

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

êtîm û sêwî hem anadan hem babadan öksüz ve yetim çocuk.

Hun neşêne hêtîmekî?

Bir yetimi alt etmeye gücünüz yetmiyor mu?