Ferheng

îftira

ئیفترا
KökenKok< Ar. iftirāʾ
  1. İftira, kara çalma, asılsız suçlama.

    Bkz.Binêrebuxtan
EşanlamlıHevwatebuxtantomet

ÖrneklerMînak

Îftira û buhtan dilê hevalê dilsoz birîndar dike.

İftira ve bühtan vefalı dostun gönlünü yaralar.