şiqitîn
شقتینKökenKokyapım: şiqit- + -în
- 1
- 2
inmek, aşağı kaymak
Şalê lawik jê fireh bû, her dişiqitî xwarê.
Şalvar oğlana bol geliyordu, durmadan aşağı kayıyordu.
- 3
başından kayıp düşmek
Kumê bapîrê min ji serê wî şiqitî û ket nav cûkê.
Dedemin takkesi başından kayıp arığa düştü.
- 4
yarılmak, ikiye ayrılmak.
Ji ber tîrbûna havînê, erd li gelek deveran şiqitî.
Yazın sıcağından toprak birçok yerde yarıldı.