şirîn

شرین

f. gçsz.(-şir-)

KökenKokyansımadengdayî

1
Şırıldamak, çağlamak (akarsu için)
Li ber kaniyê rûne û guhdarî bike: av çawa di nav keviran de dişire!
Pınarın başına otur da bir dinle: su taşların arasında nasıl da şırıldıyor!
2
diş. su şırıltısı, çağıltı.
Dengê şirîna avê dihat êdî û dilê rêwiyên tî bi hêviyê şa dibû.
Suyun çağıltı sesi artık geliyordu ve susuz yolcuların gönlü umutla ferahlıyordu.