şûre
شوورەKökenKok< Ar. sūr
- 1
Kale suru, hisar duvarı. ker û xudanê kerî her do ji şûra rezî wajî kirin
Amêdiyê ya li serê girekî... Domendorêt wê şûre ne, hemî şûre ne, bilind in.
Amêdî bir tepenin üzerindedir... Çevresi hep surdur, bütünüyle surdur, çok yüksektir.
- 2
tarla veya bahçe etrafındaki tahta/taş çit.
Bizinan şûreya baxçe hilweşand û ketin nav keleman.
Keçiler bahçenin çitini yıkıp lahanaların arasına daldı.