Ferheng

şên

شێن
sf.SıfatRengdêr
KökenKokkrş. Erm. šen
  1. 1

    Mamur, bayındır, meskûn (EşanlamlıHevwate: ava); -şên bûn bayındırlaşmak

    Xwedê warê te şên bike û mala te hertim tije mêvan bike.

    Allah yurdunu şen ve bayındır kılsın, evini daima misafirle doldursun.

  2. 2

    zengin, bereketli

    Berê gundê me pir şên bû; her malê bi sedan pez hebûn.

    Eskiden köyümüz çok varlıklıydı; her evin yüzlerce koyunu vardı.

  3. 3

    şen, neşeli, canlı:

    Cîvat ker bû, lê Alîşêr hat, cîvat şên kir

    Meclis susmuştu, ama Alişêr gelip meclisi şenlendirdi.

    Kengî tu têyî, mala me şên dibe.

    Ne zaman gelsen evimiz şenlenir.