bela
بەلاKökenKok< Ar. balāʾ
Bela, musibet, dert, sıkıntı; baş belası kimse.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
bela xwe jê vekirin başından defetmek, yakasını kurtarmak;
tûşî belayê bûn belaya uğramak, derde düşmek;
ÖrneklerMînak
Xwe ji belayê biparêze
Kendini beladan koru.
Ew kete belayeke mezin
Büyük bir belaya çattı.