bin
بنKökenKokkrş. Far. bon, Pehl. bun, Av. buna-
- 1
Alt, dip, alt taraf; zemin, taban, kök
Av kete binê zeviyê
Su tarlanın dibine indi.
- 2
ed.EdatDaçek altında, altına (li bin / bin)
Pisîk li bin maseyê razaye.
Kedi masanın altında uyuyor.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
li bin altında: li bin darekê = bir ağacın altında;
ji binî ve kökten, temelden, tamamen;
binpê kirin ayaklar altına almak, çiğnemek, ihlal etmek;
binxet diş. sınırın alt tarafı (Suriye sınırı tarafı);
binkeftin diş. hezimet, yenilgi, mağlubiyet;
binyat / binyad diş. temel, köken, esas, zemin.