Ferheng

binketin

بنکەتن
KökenKokyapım: bin + ketin
  1. Yenilmek, hezimete uğramak, mağlup olmak, kaybetmek.

EşanlamlıHevwatetêkçûnmexlûb bûn

ÖrneklerMînak

Duh êvarê min bi pismamê xwe re tewle lîst û her sê caran jî binketim.

Dün akşam kuzenimle tavla oynadım, üç seferde de kaybettim.