Ferheng

ketin

کەتن
KökenKokkrş. Pehl. kaftan, Sor. kewtin
  1. 1

    Düşmek

    Bkz.Binêreweşîn

    Şervanê egît ji ser hespê xwe yê birîndar ket erdê lê serî netewand.

    Yiğit savaşçı yaralı atından yere düştü ama baş eğmedi.

  2. 2

    girmek, içeri girmek

    Bkz.Binêretêketin

    Dema ez ketim hundir, min dît ku hemû mal li benda min rûniştine.

    İçeri girdiğimde bütün ev halkının oturmuş beni beklediğini gördüm.

  3. 3

    girişmek, başlamak, tutulmak.

    Kurê min ket evîna keça cîranan; roj û şev behsa wê dike.

    Oğlum komşunun kızına tutuldu; gece gündüz ondan bahsediyor.

EşanlamlıHevwatepekînBkz.Binêredaketinderketinraketinveketinvêketin

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

agir ketin yangın çıkmak, tutuşmak:

Çiqas xirabiyê bikî, agir behrê nakeve

Ne kadar kötülük yaparsan yap, deniz tutuşmaz.

ber xwe ketin üzülmek, kederlenmek, tasalanmak:

Eyan û kubarên bajêr gelekî ber xwe ketin bona Memê

Şehrin ileri gelenleri ve soyluları Mem için çok üzüldüler.

ber pîrka ketin doğum sancısına tutulmak, ebelerin eline düşmek.
bi dû ketin arkasına düşmek, peşinden gitmek, takip etmek:

Bi dû wan ket

Onların peşine düştü.

bin pozê ketin kokusu burnuna gelmek:

Bêhna kebabê kete pozê wan

Kebabın kokusu burunlarına geldi.

ketin nava hev birbirine karışmak, karmakarışık olmak:

Rabirdû û niha ketine nav hev

Geçmiş ile şimdi birbirine karıştı.

ketin serê filankesî aklına yatmak, ikna olmak:

Xeberên te nakevin serê min

Senin sözlerin benim aklıma yatmıyor.

ya xwe ketin ihtiyarlamak, yaş kemale ermek:

Ez û diya te îdî ya xwe ketine

Annenle ben artık yaşlandık.

kete hindur içeri girdi.
ketin greva birçîbûnê açlık grevine başlamak.