binketîبنکەتیsf. & er. & diş.Sıfat + Eril ad + Dişil adRengdêr + Navdêra nêr + Navdêra mê(-yî / -yê)KökenKokyapım: binket- + -îYenik, mağlup, hezimete uğramış kimse.EşanlamlıHevwatemexlûbtêkçûyîÖrneklerMînakArtêşa binketî dest ji keleha dagirkirî berda û paşve vekişiya.Yenik ordu işgal altındaki kaleyi terk edip geri çekildi.