cih
جهKökenKokkrş. Far. jāy, Pehl. gyāg, Av. gātu-
- 1
Yer, mekân, mahal, konut
Cihê te li ser serê min e
Yerin başımın üstündedir.
- 2
yatak, döşek
Lawo, dereng e; cihê xwe raxe û raze.
Oğlum, geç oldu; yatağını ser de yat.
- 3
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
cihê razanê yatak, yatma yeri;
di cih de derhal, anında, hemen yerinde;
li her cihî her yerde;
cih girtin yer almak, yer tutmak (Bkz.Binêre cihgirtin);