dem

دەم

diş.(-ê)

KökenKokkrş. Far. dam

1
Zaman, vakit, çağ, devir, mevsim, an
EşanlamlıHevwateçax gav wext
Zimanê kurdî de vê demê da dibe zimanekî resmî
Kürt dili bu devirde resmî bir dil hâline gelir.
2
çayın demi, demi çıkma
Çay hê dem negirtiye, piçekî bisekine.
Çay henüz demlenmedi, biraz bekle.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

di heman demê de aynı zamanda, bu esnada;

vê demê bu dönemde, şu sıralarda;

dem bi dem zaman zaman, ara sıra;

dem girtin demlenmek (çay);

her dem her zaman (Bkz.Binêre herdem).