feqîr
فەقیرKökenKok< Ar. faqīr
- 1
Fakir, yoksul, muhtaç, düşkün
Malbateke feqîr di xaniyekî biçûk de dijiya, lê dilê wan dewlemend bû.
Yoksul bir aile küçük bir evde yaşıyordu, ama gönülleri zengindi.
- 2
Kendi hâlinde, sessiz, zararsız, mazlum.
Cîranê me mirovekî feqîr e; ne ji kesî tiştekî dixwaze, ne jî zirarê dide kesî.
Komşumuz kendi hâlinde bir adamdır; ne kimseden bir şey ister ne de kimseye zarar verir.