hejar

هەژار

sf. & er. & diş.(-î / -ê)

KökenKokköken belirsizkoka nediyar

Yoksul, fakir, düşkün, zavallı, acınacak hâlde olan kimse: gundiyên hejar (yoksul köylüler); ezê hejar (ben zavallı).

EşanlamlıHevwatebelengaz bêçare

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

(EşanlamlıHevwate: xizan, kêmderfet, feqîr)

ÖrneklerMînak

Xelkê dilpak her tim destê alîkariyê dirêjî cîranê xwe yê hejar dikir.

Temiz kalpli halk her zaman yoksul / düşkün komşusuna yardım elini uzatırdı.