Ferheng

hilkirin

هلکرن
f. gçl.Geçişli fiilLêkera gerguhêz(hil-k-)
KökenKokyapım: hil- + kirin
  1. 1

    Kökünden sökmek, koparmak (kıl, ot vb.); [mec.] ortadan kaldırmak

    Dapîra min giyayên xirab ji nav baxçe hilkirin.

    Ninem kötü otları bahçeden kökünden söktü.

  2. 2

    (ateş, ışık) yakmak, tutuşturmak.

    EşanlamlıHevwatepêxistin

    Şivan agirek li ber şikeftê hilkir da ku germ bibe.

    Çoban ısınmak için mağaranın önünde bir ateş yaktı.