kirin
کرن- 1
Yapmak, etmek, eylemek (isim, sıfat ve edatlarla birleşik fiiller kurar: berev kirin = toplamak)
Mirovê karsaz bi gotinê na, bi xebata rastîn bawerî di dilê xelkê de ava kir.
İş ehli insan lafla değil, hakiki çalışmayla halkın gönlünde güven inşa etti.
- 2
Koymak, yerleştirmek, sokmak:
Bavê xwe li pişta xwe kir
Babasını sırtına aldı/koydu.
Dest da marî, kire di cendikê da
Yılanı tutup çantasına koydu;
Wê şîr kir nav şûşeyê.
Sütü şişenin içine koydu.
- 3
(Ön eklerle): xwe kirin = kılığına bürünmek, dönüşmek; jê kirin = çıkarmak, koparmak; lê kirin = giymek, takmak
Derve sar e, kurê min; kum û lepikên xwe jî li xwe bike!
Dışarısı soğuk oğlum; bereni ve eldivenlerini de giy!
- 4
+ dilek kipi“dilek kipi” ile kullanılırBi “dilek kipi” re tê bikaranîn niyetlenmek, az kalsın yapmak, -mek üzere olmak: - hez kirin sevmek; - kar kirin çalışmak; - bang kirin çağırmak; - dest pê kirin başlamak; - alîkarî kirin yardım etmek; - pîroz kirin kutlamak.
Dikir wî kurî bikuje
O çocuğu az kalsın öldürüyordu / öldürmek üzereydi.
Rojekê gundik radibe dike here cem xwedê
Bir gün köylü kalkıp Tanrı'nın yanına gitmeye niyetlenir.
Baran dike bibare; cilan ji ser benî bîne hundir!
Yağmur yağmak üzere; çamaşırları ipten içeri al!