Ferheng

izin

ئزن
KökenKok< Ar. iḏn
  1. İzin, müsaade, ruhsat.

    Bkz.Binêredestûrrêdan
EşanlamlıHevwatedestûr

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

îzna filankesî dan birine izin / müsaade vermek.

ÖrneklerMînak

Tewaqet ji wî bikin, bira ew îzna Ûsib bide, ku ew ji wera here nêçîrê

Ona yalvarıp rica edin de Yusuf'a izin versin, o da sizinle ava gitsin.

Emê îzna Memê bidin, bira here ser kaniyê

Mem'e izin vereceğiz, pınarın başına gitsin.

Rêwiyan ji bo derbasbûna sînor ji leşkeran izin xwest.

Yolcular sınırdan geçmek için askerlerden izin istediler.