F
Ferheng
Sözlükte ara
Di ferhengê de bigere
/
Alfabe
Alfabe
Rehber
Rêber
Hakkında
Derbarê ferhengê
TR
KU
Alfabe
Alfabe
Rehber
Rêber
Hakkında
Derbarê ferhengê
TR
KU
I
ئ
59 madde
59 serbêje
A
B
C
Ç
D
E
Ê
F
G
H
I
Î
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
Ş
T
U
Û
V
W
X
Y
Z
-
3
id
1
il
6
im
1
in
19
iq
4
ir
4
is
12
iş
2
ix
1
iy
1
iz
5
-
-ik
sonek
İsim ve sıfatların sonuna gelerek küçültme, sevgi, şefkat veya…
-in
sonek
Eylem köklerinin sonuna gelerek mastar veya eylem ismi türeten…
-istan
sonek
İsimlerin ve halk adlarının sonuna gelerek ülke, yurt, memleket…
id
idi
zf.
→ êdî
il
ila
zf.
→ îla
ilac
diş.
→ îlac
ilho
er.
→ elih
ilm
er.
İlim, bilgi birikimi, bilim disiplini
ilmdar
sf. & er.
İlim sahibi, bilgin, alim
ilmdarî
diş.
Alimlik, bilginlik mertebesi
im
imbar
diş.
→ embar
in
inad
diş.
→ înad
inadkar
sf.
→ înadkar
inadkarî
diş.
→ înadkarî
incas
diş.
→ încas
incîl
diş.
İncil, Hristiyanlığın kutsal kitabı
incûz
diş.
Yaprakları kurutulup tütün gibi sarılarak içilen yabani ve…
ingilîz
er. & diş.
→ îngilîz
ingilîzî
diş. & sf.
→ îngilîzî
inglîzî
sf.
→ îngilîzî
inik
diş.
Annecik, anne, valide
inkar
diş.
→ înkar
insan
er. & diş.
→ însan
insaniyet
diş.
→ însaniyet
insanî
sf.
→ însanî
insiyatîf
diş.
→ însiyatîf
inşeat
diş.
→ înşaat
intîba
diş.
→ întîba
intîn
f. gçsz.
İnlemek, acı içinde inilti sesi çıkarmak
inzîbat
diş.
→ înzîbat
iq
iqbal
er.
→ îqbal
iqlim
diş.
→ îqlim
iqtisad
diş.
→ îqtîsad
iqtisadî
sf.
→ îqtîsadî
ir
iradî
sf.
→ îradî
irfan
diş.
→ îrfan
iro
zf.
→ îro
irsî
sf.
Kalıtsal, irsi, soyaçekimsel, genetik yolla aktarılan
is
isbataşî
diş.
Aşı boyası, kızıl toprak, geleneksel boyamacılıkta kullanılan…
isim
er.
İsim, ad
islah
er.
→ sîleh
isot
diş.
→ îsot
ispat
diş.
→ îspat
ispatkirin
f. gçl.
→ îspatkirin
istasyon
diş.
İstasyon, tren garı, durak yeri
istatîstîk
diş.
İstatistik, sayımsal verilerin toplanıp çözümlenmesi bilimi
istekan
diş.
→ îstekan
istri
er.
→ stirî
isyan
diş.
→ îsyan
isyankar
sf.
→ îsyankar
iş
işk
sf.
→ hişk
işqir
diş.
Bir tür üzüm çeşidi
ix
ixtiyar
sf. & er.
→ extiyar
iy
iyar
er.
→ eyar I
iz
izgeh
diş.
→ îstgeh
izin
diş.
İzin, müsaade, ruhsat
izindar
sf.
İzinli, ruhsatlı, müsaadesi olan
izindêr
er. & diş.
İzin veren makam veya merci, ruhsat sahibi yetkili
izinsiz
sf.
İzinsiz, ruhsatsız, kaçak, müsaadesiz