Ferheng

izindar

ئزندار
KökenKokyapım: izin + -dar
  1. İzinli, ruhsatlı, müsaadesi olan.

    Bkz.Binêredestûrdar
EşanlamlıHevwatedestûrdar

ÖrneklerMînak

Dermanfiroşê îzindar li gorî rêzikên tenduristiyê derman difiroşe.

Ruhsatlı eczacı sağlık kurallarına uygun olarak ilaç satar.