Ferheng

kan

کان
KökenKokkrş. Far. kān
  1. 1

    Kaynak, memba, menşe, köken

    Bkz.Binêreçavkanî

    Ev axa qedîm kana zanyarî, helbest û mêrxasiyê ye ku her dem deng vedaye.

    Bu kadim toprak, her zaman ses getirmiş olan ilmin, şiirin ve yiğitliğin membaıdır.

  2. 2

    maden ocağı, maden yatağı.

    Bkz.Binêrekanî I

    Birayê min li kana komirê dixebitî; her êvar ji serî heta lingan reş dihat malê.

    Ağabeyim kömür madeninde çalışırdı; her akşam eve tepeden tırnağa kapkara gelirdi.

EşanlamlıHevwatejêder