kesîb

1. 1

   Yoksul, fakir, düşkün, muhtaç

   Bkz.Binêrefeqîrxizan

   Cotkarê kesîb bi keda destên xwe debara malbata xwe ya mezin dikir.

   Yoksul çiftçi el emeğiyle kalabalık ailesinin geçimini sağlıyordu.

2. 2

   er.Eril adNavdêra nêr yoksul kimse, gariban.

   Dayika min tu carî kesîbek ji ber derî vala venedigerand.

   Annem kapıya gelen hiçbir yoksulu eli boş çevirmezdi.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv