minet
منەتKökenKok< Ar. minna
Minnet, gönül borcu, iyilik karşısında duyulan yükümlülük: minet kişandin minnet çekmek, borçlu kalmak; mineta xwe ji kesî nekişandin kimseye minnet etmemek.
Me qewî ji wî minet e
Ona çok büyük minnetimiz var;
Da min çakiya te, mineta te ji ser xwe rakiriba
Tâ ki senin iyiliğini ve minnet borcunu üzerimden kaldırabilseydim;
ÖrneklerMînak
Mêrxasê bi rûmet mineta xwe ji kesî nekişand û bi serbilindî jiya.
Onurlu yiğit kimseye minnet etmedi ve başı dik yaşadı.