Ferheng

miremir

مرەمر
KökenKokyapım: mir + -e- + mir
  1. 1

    Mırıltı (kedinin mırlaması vb.)

    Miremira pisîkê ya li ber tenûrê hesta arambûnê dida odeya germ.

    Kedinin tandır başındaki mırıltısı sıcak odaya bir huzur hissi veriyordu.

  2. 2

    Hırıltı, homurtu (köpeğin hırlaması vb.)

    Kûçikê me bi miremir li ber derî sekinî û nehişt mêvan werin hundir.

    Köpeğimiz hırlayarak kapının önünde durdu, misafirleri içeri sokmadı.

  3. 3

    Homurdanma, kendi kendine mırıldanma.

    Miremira xezûrê min ji sibê ve naqede; qey tiştek li xweşiya wî neçûye.

    Kayınpederimin homurdanması sabahtan beri bitmiyor; herhalde bir şey hoşuna gitmedi.