mirin
مرنKökenKokkrş. Far. mordan, Pehl. murdan
- 1
Ölmek, vefat etmek, can vermek: îsal nemirin, îsal heft sale mirin kendinden geçmek, bayılmak, derin bir baygınlığa girmek
Diya Ûsib miribû
Yusuf'un annesi vefat etmişti;
Zîna Bekir jorda erdê ket, îsal nemiriye, îsal heft sale miriye.
Bekir'in Zîn'i yüksekten yere düştü; sanki bu yıl ölmemiş, yedi yıldır ölüymüş gibi hareketsiz kaldı.
- 2
diş.Dişil adNavdêra mê Ölüm, vefat.
Bkz.BinêregirêlSerê we sax be; mirin heq e, lê derdê wê giran e.
Başınız sağ olsun; ölüm Hak'tır ama acısı ağırdır.