mirî
مریKökenKokyapım: mir- + -î
- 1
(sıfat) Ölü, cansız, vefat etmiş, mevt
Li ber derî çivîkeke mirî ketibû; keça min dît û giriya.
Kapının önünde ölü bir serçe yatıyordu; kızım görünce ağladı.
- 2
(isim) Cenaze, mevta, ceset: mirî veşartin (ölüyü defnetmek).
Bkz.BinêremirinHer sal di cejnê de em diçin ser gorên miriyên xwe.
Her yıl bayramda ölülerimizin mezarlarını ziyaret ederiz.