Ferheng

mîr

mîrI

میر
KökenKok< Ar. amīr
  1. Mir, bey, prens, hükümdar, emirlik reisi; [diş.] prenses: Mir got. (Mir dedi ki.); Botan Miri.

    Bkz.Binêrejinmîrpismîr

ÖrneklerMînak

Mîrê Botanê li ser eywana qesrê bi rûmet rûniştibû, ferman dida şervanan.

Botan Mîri sarayın eyvanında vakarla oturmuş, savaşçılara ferman veriyordu.

mîrII

میر
KökenKokköken belirsizkoka nediyar
  1. Aşık oyununda çukur (verotî) tarafın üste gelmesi durumu: mîr û pîk aşık oyununda kazandıran kombinasyon; mîr û sofî kaybettiren kombinasyon; du mîr çifte kazanç.

    Bkz.Binêrekap IIker IV

ÖrneklerMînak

Zarokan li ber dîwarê mizgeftê bi hestiyên berxan lîstika mîr û pîkê bi heyecan dimeşandin.

Çocuklar cami duvarının dibinde kuzu aşıklarıyla mîr ve pîk aşık oyununu heyecanla sürdürüyorlardı.