Ferheng

qalin

قالن
sf.SıfatRengdêrayrıcaherwiha: qalind, qalim
KökenKok< Tü. kalın
  1. 1

    Kalın, kaba, etli, gür: têlê qalin (kalın iplik); qalin bûn (kalınlaşmak, şişmanlamak)

    Dengê diya me zirav e, lê ê evê qalin e mîna gurmîna hewayê.

    Annemizin sesi incedir fakat bununkisi gök gürlemesi gibi kalındır.

  2. 2

    Sıkı, muhkem, kavrayıcı:

    EşanlamlıHevwatestûrmehkem

    Ewî dîsa qalim bi lingê teyr girt

    Kuşun ayağını tekrar sımsıkı tuttu

    Destê min qalin bigire, em ê ji çem derbas bibin.

    Elimi sıkı tut, dereden geçeceğiz.