Ferheng

qalik

قالک
KökenKokyapım: qal + -ik
  1. 1

    Kabuk (meyve, ceviz, yumurta, ağaç vb.): qalik kirin (soymak, kabuğunu ayıklamak); qalkê hêkê (yumurta kabuğu)

    Zarokan qalikên gûzan bi kevirikî şikandin û kakilê wan xwar.

    Çocuklar cevizlerin kabuklarını küçük bir taşla kırdılar ve içlerini yediler.

  2. 2

    Yara kabuğu.

    Qalika birînê dernexe, lawo!

    Yaranın kabuğunu koparma oğlum!

EşanlamlıHevwateqelp IIqoxqaşilqalçix