qeyd

1. 1

   Pranga, köstek, bukağı, zincir: qeyda pola (çelik zincir); qeyd kirin (zincire vurmak, bağlamak): qeyd û çîdar (ayak bukağıları ve zincirler)

   Borê Memê qeyd kin, qeydê bidine wî

   Mem'in kır atını prangaya vurun, ona zincir takın;

   Borê Memê qeyd kin bi zencîra pola da ku bireve dernekeve.

   Mem'in kır atını çelik zincirle prangaya vurun ki kaçıp kurtulamasın.

2. 2

   Kayıt, kısıtlama, tahdit.

   Ez bê qeyd û şert alîkariya te dikim, tenê bêje çi lazim e.

   Sana kayıtsız şartsız yardım ederim, yeter ki neye ihtiyacın olduğunu söyle.

Bkz.Binêre