Ferheng

qir

qirI

قر
KökenKokkrş. Tü. kırım
  1. Kırım, katliam, toptan yok etme, imha, telef: qir kirin (kırmak, katletmek, kökünü kazımak) (Bkz.Binêre qirkirin); qir bûn (kırılmak, telef olmak, soyu tükenmek)

    Bkz.Binêreqirbûn

ÖrneklerMînak

Qira giran a sala birçîbûnê xelkê gund ber bi çiyayan ve koçber kir.

Kıtlık yılının ağır kırımı köy halkını dağlara doğru göç ettirdi.

qirII

قر
KökenKokköken belirsizkoka nediyar
  1. Simsiyah, zifiri karanlık, kapkara.

EşanlamlıHevwateqetranîreş

ÖrneklerMînak

Şeva tarî qir û reş bû, stêrkek jî li ezmên nedibiriqî.

Karanlık gece zifiri ve kapkaraydı, gökte tek bir yıldız bile parlamıyordu.